DIETA W NADKWAŚNOŚCI ŻOŁĄDKA I W CHOROBIE WRZODOWEJ

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy stanowi poważny problem zdrowotny ze względu na częstość występowania. Statystyki światowe podają, że dotyczy ona około 10% populacji, przeważnie ludzi młodych i w średnim wieku. Fakt ten ma istotne znaczenie, ponieważ przewlekły i nawracający charakter choroby wrzodowej oraz w dużej liczbie przypadków groźne powikłania w jej przebiegu ograniczają sprawność chorego w pracy zawodowej. Przygotowując potrawy należy stosować następujące technologie: gotowanie w wodzie, na parze, pod ciśnieniem, pieczenie w pergaminie, pieczenie w folii. Potrawy trzeba podawać rozdrobnione, co wpływa na ograniczenie potrzeby żucia i nie pobudza mechanicznie czynności wydzielniczej żołądka. Zupy i sosy należy podprawiać zawiesiną z mąki i mleka lub słodkiej śmietanki, masło dodawać na surowo. Jarzyny powinny być podprawiane zaprawą zacieraną z mąki i masła lub zawiesiną z mąki i mleka. Posiłki o temperaturze umiarkowanej będą eliminowały bodźce termiczne.

Chorych nie należy jednak utrzymywać zbyt długo na diecie kleikowej, gdyż jest ona niepełnowartościowa, uboga w witaminy i składniki mineralne (dietę stosuje się zwykle 1-3 dni). Chorych nie wolno głodzić. Po opanowaniu ostrych objawów dietę należy rozszerzyć, wprowadzając inne produkty dozwolone w tym schorzeniu.

Podobne wpisy