Ogólne właściwości diety w chorobie nerek

Dieta w przewlekłej niewydolności nerek powinna być łatwo strawna, całkowicie pokrywająca zapotrzebowanie energetyczne. W niektórych przypadkach należy ograniczyć ilość białka, soli kuchennej i płynów. Zmniejszenie zdolności przesączania (filtracji) osocza krwi przez zmienione chorobowo kłębuszki nerkowe prowadzi do zatrzymania produktów przemiany białkowej we krwi (m.in. mocznika). Ograniczenie ilości białka w diecie powoduje obniżenie produktów jego prze-miany we krwi. W rezultacie ustępuje przynajmniej część objawów mocznicy.

Odżywianie w chorobach nerek jest sprawą trudną. Leczenie dietetyczne zależy przede wszystkim od stanu chorego. Przy ustalaniu diety lekarz musi wiedzieć, czy choroba przebiega w warunkach wydolności czy niewydolności nerek. Konieczne jest między innymi rozważenie następujących parametrów: 1) poziomu mocznika, 2) ilości białka wydalanego z moczem, 3) ilości oddawanego moczu (diureza) na dobę, 4) obrzęków.

We wczesnych okresach przewlekłych chorób nerek, przebiegających z prawidłową diurezą i prawidłowym lub podwyższonym w niewielkim stopniu poziomem mocznika we krwi, nie ma specjalnych zaleceń dietetycznych. Wystarczające jest stosowanie diety łatwo strawnej. Natomiast chorzy z bardziej znacznym upośledzeniem czynności nerek wymagają specjalnych zaleceń dietetycznych, indywidualnie ustalonych przez lekarza w każdym przypadku.

Ogólne zasady diety w przewlekłej niewydolności nerek

1. Zapotrzebowanie energetyczne chorego zależy od Wieku, płci, a także aktywności fizycznej. Dieta chorych z niewydolnością nerek powinna zawierać 145-M65 kJ (35-r-40 kcal) na kilogram należnej masy ciała na dobę. Podawanie pokarmów o odpowiedniej wartości energetycznej zapobiega nadmiernemu rozpadowi białka ustrojowego i sprzyja procesom syntezy.

2. Zawartość białka w diecie chorych z niewydolnością nerek jest ściśle uzależniona od stopnia upośledzenia ich czynności. U chorych z upośledzoną funkcją nerek bez objawów zatrzymania mocznika we krwi nie stosuje się żadnych ograniczeń białkowych.

W okresach zaostrzeń choroby oraz w stanach zaawansowanej niewydolności nerek należy ograniczyć ilość białka. Wysokość podaży białka indywidualnie dla każdego chorego ustala lekarz na podstawie poziomu mocznika we krwi oraz zdolności filtracji przez kłębuszki nerkowe. W praktyce stosuje się dietę zawierającą 35-i-40 g białka na dobę. Procentowy udział białek, tłuszczów i cukrowców w wartości energetycznej diety w schorzeniu nerek z ograniczeniem białek przedstawiono na rysunku. 11. Jeżeli ta dieta nie pomaga, to w niektórych wypadkach okresowo należy przejść na dietę Giordano-Giovanetii, dostarczającą 16-^24 g białka na dobę.

Podobne wpisy